ΑρχικήΕπικοινωνίαΠρόσβασηΣυχνές ΕρωτήσειςΠεριεχόμενα
Επιλογές για ΑΜΕΑ:Enlarge fontsReduce fonts
ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ
ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ
ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ
Ιστορικό
Παραστάσεις
Τεχνική Περιγραφή
Αστροπύλη
1001 Λέξεις
Το Θέμα του Μήνα
Ο Άνθρωπος και το Σύμπαν
Αστρονομικά Links
Συνεργασίες
Νέα
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Ε&Τ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
Σύνθετη αναζήτηση
  ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΑΣΤΡΟΠΥΛΗ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Valid HTML 4.01 Transitional
ΝέαΗμερολόγιοΠρόγραμμα ΠροβολώνΕνημερωτικό ΔελτίοΔ. Τύπου
 
ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟΑστροπύληΟ Άνθρωπος και το ΣύμπανΤα παιδιά του ήλιουΟι Εσωτερικοί Πλανήτες
Στη γειτονιά της γης
Τα παιδιά του ήλιου
Οι πρεσβευτές του ανθρώπου
Οι Εσωτερικοί Πλανήτες
Επίσκεψη στον Άρη
Ο Βασιλιάς των Πλανητών
Το Στολίδι του Ουρανού
Οι Εξωτερικοί Πλανήτες
Οι "Αλήτες" του Διαστήματος
Τα Διαστημικά Παγόβουνα
Ο Γαλαζοπράσινος Πλανήτης
Στα μονοπάτια των άστρων
Η εξέλιξη του σύμπαντος
Οι Εσωτερικοί ΠλανήτεςPrint

Σε απόσταση μικρότερη των 70 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ο πλησιέστερος πλανήτης στον Ήλιο, ο Ερμής, έχει μια επιφάνεια "βλογιοκομμένη" πραγματικά από μετεωρητικούς κρατήρες που οφείλονται κυρίως στη γειτνίασή του με τον Ήλιο. Η τεράστια βαρύτητα του Ήλιου προσελκύει μικρούς και μεγάλους διαστημικούς βράχους, με αποτέλεσμα η επιφάνειά του να βρίσκεται συνεχώς στο στόχαστρο των επερχόμενων εισβολέων. Ο Ερμής βρίσκεται τόσο κοντά στον Ήλιο, ώστε είναι πολύ δύσκολο να τον διακρίνουμε καθαρά από τη Γη. Επιπλέον είναι και μικρός, ελάχιστα μόνο πιο μεγάλος από τη Σελήνη. Η ηλιακή του ημέρα (από ανατολή σε ανατολή) διαρκεί διπλάσιο χρόνο (176 γήινες ημέρες) απ` ό,τι το έτος του, αν και μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 ημέρες, ενώ μια πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 88 μόνο ημέρες. Η επιφάνειά του την ημέρα "τσουρουφλίζεται" κυριολεκτικά από έναν τεράστιο Ήλιο και σε θερμοκρασίες που λειώνουν ακόμη και μέταλλα, ενώ τη νύχτα παγώνει από το κρύο λόγω της έλλειψης οποιασδήποτε ατμόσφαιρας.

Η βαρύτητά του, η οποία δεν υπερβαίνει το 1/3 της γήινης, δεν αρκεί για να συγκρατήσει κάποια ατμόσφαιρα, παρ` όλο που περιβάλλεται από ένα λεπτό στρώμα ηλίου. Οποιοδήποτε άλλο είδος ατμόσφαιρας και αν είχε χάθηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το ήλιο προέρχεται από τον ηλιακό άνεμο και φυλακίζεται από το μαγνητικό του πεδίο, ενώ η ποσότητα που υπάρχει είναι τόσο μικρή ώστε, για να γεμίσουμε ένα απλό παιδικό μπαλόνι, θα έπρεπε να περιέχεται όλο το αέριο που περιλαμβάνεται σε μια σφαίρα με διάμετρο 6,5 χιλιομέτρων. Συγκριτικά, η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα τρισεκατομμύριο φορές πιο πυκνή.

Έτσι, χωρίς αέρα γύρω του δεν υπάρχουν ούτε άνεμοι ούτε βροχές. Και χωρίς ατμόσφαιρα δεν υπάρχει προστασία ούτε από τη ζέστη, ούτε από το κρύο. Στο αφήλιο, οι μεσημεριανές θερμοκρασίες στην επιφάνειά του αγγίζουν τους 285 βαθμούς Κελσίου, ενώ στο περιήλιό του η θερμοκρασία πλησιάζει τους 430 βαθμούς Κελσίου, 7,5 δηλαδή φορές τη μέγιστη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στην επιφάνεια της Γης (57,7 βαθμοί Κελσίου στη Λιβύη, το Σεπτέμβριο του 1922). Στη θερμοκρασία αυτή το ατσάλι χρειάζεται μερικά μόνο λεπτά για να κοκκινίσει ή να λειώσει ένα κομμάτι μολύβδου. Αντίθετα, οι νύχτες του Ερμή είναι ιδιαίτερα παγερές και ξεπερνούν τους 180 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, 7 δηλαδή φορές πιο κρύες από την κανονική θερμοκρασία που επικρατεί στην κατάψυξη του ψυγείου σας. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας που επικρατεί στον Ερμή (610 βαθμοί Κελσίου) είναι η μεγαλύτερη απ` όλους τους πλανήτες.

Στο μεταξύ, τα ειδικά ραντάρ του διαστημοπλοίου "Μαγγελάνος" χαρτογραφούσαν μέχρι το 1994 την επιφάνεια του γειτονικού μας πλανήτη Αφροδίτη, διαπερνώντας έτσι το πέπλο των νεφών που τη σκεπάζει συνεχώς. Οι εικόνες του Μαγγελάνου και οι σύγχρονοι υπερυπολογιστές στη Γη δημιούργησαν τις απεικονίσεις ενός καταπληκτικού τοπίου. Γιατί κάτω από το θολό πέπλο των νεφών της, υπάρχουν βαθιές χαράδρες, βουνά ψηλότερα και από το Έβερεστ, ενώ τεράστιες ποσότητες λάβας ξεχύνονται από ηφαίστεια που εξακολουθούν ακόμη να είναι ενεργά.

Από την αρχαιότητα ακόμη, η Αφροδίτη ήταν το λαμπρότερο αντικείμενο στο νυκτερινό ουρανό. Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν "Εωσφόρο", προπομπό δηλαδή της αυγής. Κυρίως όμως εμφανιζόταν ως "Έσπερος", μετά τη δύση του Ηλίου, οπότε αποσπούσε άμεσα την προσοχή του γήινου παρατηρητή, εμπνέοντας ποιητές και ερωτευμένους επί χιλιάδες χρόνια. Σήμερα ο λαός μας την αποκαλεί Αυγερινό όταν εμφανίζεται το πρωί και Αποσπερίτη, όταν εμφανίζεται το βράδυ. Μια ημέρα στην Αφροδίτη, ισοδυναμεί με 243 γήινες, ενώ η ανατολή του Ηλίου γίνεται από τη δύση. Αυτή η αργή και αντίθετη με τους άλλους πλανήτες περιστροφή είναι ένα μόνο από τα μυστήρια που κρύβει ο δεύτερος αυτός πλανήτης του Ηλίου, αφού για δεκαετίες οι επιστήμονες διαφωνούσαν συνεχώς σχετικά με το τι υπήρχε κάτω από τα σύννεφα που βλέπαμε, τι είδους δηλαδή επιφάνεια θα βρίσκαμε στην Αφροδίτη.

Ο γειτονικός μας πλανήτης είχε παίξει από παλιά το ρόλο της "δίδυμης " αδελφής της Γης μας λόγω του μεγέθους της κι έτσι θεωρούσαμε την Αφροδίτη ως έναν όμορφο και φιλόξενο κόσμο. Οι σύγχρονες όμως διαστημοσυσκευές μας αποκάλυψαν ότι η επιφάνεια έχει θερμοκρασία 480 βαθμών Κελσίου και ατμοσφαιρική πίεση 90 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης μας, ίση δηλαδή με την πίεση που υφίσταται σε βάθος 100 μέτρων σ` ένα γήινο ωκεανό. Σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα από διοξείδιο του άνθρακα (96%), άζωτο (3,5%) και θειικό οξύ πιο πυκνό ακόμη και από εκείνο που χρησιμοποιούμε στις μπαταρίες των αυτοκινήτων οι άνεμοι κινούνται με ταχύτητα, 360 χιλιομέτρων την ώρα.

Σύννεφα καταιγίδων κυματίζουν ολόγυρα μεταφέροντας θερμότητα προς τους πόλους, ενώ η όξινη βροχή που πέφτει εξατμίζεται, πριν προλάβει να φτάσει στην επιφάνεια και αυτό γιατί περνάει μέσα από στρώματα με συνεχώς αυξανόμενη θερμοκρασία. Οι αστραπές φωτίζουν τα σύννεφα, καθώς το φως του Ηλίου χάνεται μέσα στο ρόδινο σκοτάδι. Η Αφροδίτη είναι ένα μέρος, όπου ακόμη και οι χειρότεροι εφιάλτες μας για μια κλιματολογική καταστροφή γίνονται πραγματικότητα. Το διοξείδιο του άνθρακα που παρέμεινε στην ατμόσφαιρά της, προκαλώντας το λεγόμενο "Φαινόμενο του Θερμοκηπίου", ανέβασε τη θερμοκρασία της επιφάνειας σε επίπεδα υψηλότερα και από το λειωμένο μόλυβδο. Διαστημόπλοια που έχουν εισχωρήσει σ` αυτά τα σύννεφα μας έχουν δώσει μια σαφή εικόνα για το πώς θα ήταν μια προσεδάφιση στην επιφάνεια της Αφροδίτης.

Στη βραχώδη επιφάνειά της το καυτό έδαφος περιλαμβάνει λίμνες από υλικά που στη Γη θα βρίσκονταν σε στερεά κατάσταση. Η χαρτογράφηση του Μαγγελάνου μας αποκάλυψε τρία υψίπεδα σε μέγεθος ηπείρων, ενεργά ηφαίστεια ψηλότερα κι από την Οροσειρά των Ιμαλαϊων, χαράδρες βάθους τριών χιλιομέτρων και μερικούς ρηχούς, αλλά μεγάλου πλάτους κρατήρες μετεωριτών. Οι μελλοντικοί επισκέπτες της Αφροδίτης θα αντικρίσουν μια επιφάνεια πέρα και απ` την επιστημονική φαντασία. Γιατί η επιφάνεια της Αφροδίτης είναι μία καυτή έρημος με ασθενείς ανέμους που δεν κατορθώνουν να διαβρώσουν τα βράχια, ακόμη και μετά την πάροδο εκατομμυρίων χρόνων. Ο πλανήτης που πήρε το όνομα της θεάς της ομορφιάς και του έρωτα πλησιάζει περισσότερο τη βιβλική περιγραφή της κόλασης παρά του παραδείσου.

ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ © 2007Λ. Συγγρού 387 - 175 64 Π.ΦΑΛΗΡΟ - Τηλ: 210 9469600 - Fax:210 9417372 - Email:admin@eugenfound.edu.grΌροι ΧρήσηςΔικαιώματα