ΑρχικήΕπικοινωνίαΠρόσβασηΣυχνές ΕρωτήσειςΠεριεχόμενα
Επιλογές για ΑΜΕΑ:Enlarge fontsReduce fonts
ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ
ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ
ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ
Ιστορικό
Παραστάσεις
Τεχνική Περιγραφή
Αστροπύλη
1001 Λέξεις
Το Θέμα του Μήνα
Ο Άνθρωπος και το Σύμπαν
Αστρονομικά Links
Συνεργασίες
Νέα
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Ε&Τ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
Σύνθετη αναζήτηση
  ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΑΣΤΡΟΠΥΛΗ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Valid HTML 4.01 Transitional
ΝέαΗμερολόγιοΠρόγραμμα ΠροβολώνΕνημερωτικό ΔελτίοΔ. Τύπου
 
ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟΑστροπύληΟ Άνθρωπος και το ΣύμπανΤα παιδιά του ήλιουΕπίσκεψη στον Άρη
Στη γειτονιά της γης
Τα παιδιά του ήλιου
Οι πρεσβευτές του ανθρώπου
Οι Εσωτερικοί Πλανήτες
Επίσκεψη στον Άρη
Ο Βασιλιάς των Πλανητών
Το Στολίδι του Ουρανού
Οι Εξωτερικοί Πλανήτες
Οι "Αλήτες" του Διαστήματος
Τα Διαστημικά Παγόβουνα
Ο Γαλαζοπράσινος Πλανήτης
Στα μονοπάτια των άστρων
Η εξέλιξη του σύμπαντος
Επίσκεψη στον ΆρηPrint

Από την άλλη πλευρά της Γης βρίσκεται ο Αρης, ένας σκοτεινός βραχώδης κόσμος με απέραντες εκτάσεις κοκκινωπών ερήμων και πολικούς πάγους με αστραφτερό λευκό χρώμα. Μια νέα σειρά διαστημοπλοίων ξεκίνησε ήδη για τον Αρη με πρώτο στη σειρά τον "Αρειανό Ιχνηλάτη ". Η διαστημοσυσκευή αυτή προσεδαφίστηκε στην επιφάνεια του Αρη στις 4 Ιουλίου του 1997, για να συνεχίσει τις μελέτες που είχαν αρχίσει 21 χρόνια νωρίτερα οι διαστημοσυσκευές "Βίκινγκ 1 " και "Βίκινγκ 2" το 1976. Με τη βοήθεια ανασχετικών πυραύλων, αλεξιπτώτων και προστατευτικών αεροσάκων, ο "Αρειανός Ιχνηλάτης " προσεδαφίστηκε ομαλά, ενώ οι φωτογραφίες που μας έστειλε μας αποκάλυψαν την διάσπαρτη με μικρές και μεγάλες πέτρες επιφάνειά του.

Μια δεύτερη αποστολή με την ονομασία "Αρειανός Τοπογράφος 1" περιλαμβάνει πολλά από τα όργανα που περιελάμβανε και η διαστημοσυσκευή "Μαρς Ομπσέρβερ" που χάθηκε, λίγο πριν φτάσει στον Αρη, στις 21 Αυγούστου του 1993. Το νέο αυτό διαστημόπλοιο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Αρη το Σεπτέμβριο του 1997, με σκοπό την ολοκληρωτική και λεπτομερή χαρτογράφηση του κόκκινου πλανήτη, αρχής γενομένης το Μάρτιο του 1999. Η μέχρι σήμερα χαρτογράφησή του, όμως, μας αποκάλυψε έναν κόσμο, στην επιφάνεια του οποίου έχει καταγραφεί το βίαιο και ανήσυχο παρελθόν του, γεμάτο με τεράστιες χαράδρες και πανύψηλα σβησμένα ηφαίστεια.

Αν και χωρίς τεχνητά κανάλια και Αρειανούς, ο κοκκινωπός αυτός πλανήτης περιλαμβάνει μερικά από τα πιο παράξενα χαρακτηριστικά που έχουμε δει ποτέ. Μια πελώρια κοιλάδα, μια σεισμική ρωγμή στο φλοιό του η οποία αν βρισκόταν πάνω στη Γη θα απλωνόταν από τα Ουράλια μέχρι την Πορτογαλία. Ακόμα όμως πιο παράξενο είναι ένα βουνό που ονομάζεται Όλυμπος. Είναι το ψηλότερο βουνό στο Ηλιακό μας Σύστημα, τριπλάσιο σε ύψος από τα Ιμαλάια, ενώ αν ήταν στη Γη, η βάση του θα κάλυπτε ολόκληρη την Ελλάδα και το Αιγαίο μαζί. Όπως πολλά βουνά του κόκκινου πλανήτη, είναι και αυτό ηφαίστειο, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ένας κρατήρας με διάμετρο 80 χιλιομέτρων.

Τα δύο ημισφαίρια του Αρη έχουν αρκετές διαφορές. Η μεγαλύτερη έκταση της αρειανής επιφάνειας είναι παλαιά, αλλά υπάρχουν και νεότερες κοιλάδες, πεδιάδες και λόφοι. Ιδιαίτερα το νότιο ημισφαίριο είναι αρκετά αρχέγονο και γεμάτο κρατήρες, είναι δηλαδή παρόμοιο με αυτό της Σελήνης. Το βόρειο ημισφαίριο αντίθετα είναι νεότερο, γεμάτο παγωμένη λάβα ηλικίας περίπου 1,3 δισεκατομμυρίων χρόνων, με μεγάλα ηφαίστεια και χαώδεις χαράδρες. Τα αρειανά πετρώματα της επιφάνειας φαίνονται να αποτελούνται από θραύσματα λάβας, ενώ γενικά το έδαφός του αποτελείται από βασαλτικά πετρώματα.

Παλαιότερα ο Αρης πρέπει να ήταν όπως ήταν και η Γη μας, αν και η επιφάνειά του είναι πιο κρύα από όσο θα ήταν της Γης, αν βρισκόταν στην ίδια απόσταση από τον Ήλιο. Αυτή τη στιγμή η θερμοκρασία στον Αρη κυμαίνεται από 20 βαθμούς Κελσίου τα πρωινά έως 140 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν τα βράδια. Οι άνεμοι στον Αρη κινούνται σχετικά αργά με ταχύτητες μικρότερες των 120 χιλιομέτρων την ώρα. Έχουν παρατηρηθεί όμως και θύελλες σκόνης, οι οποίες είναι αρκετά συχνές και συμβαίνουν κοντά σε περιοχές όπου φτάνουν οι πολικοί πάγοι.

Ο Αρης έχει τους πόλους του μονίμως καλυμμένους από πάγο διοξειδίου του άνθρακα (ξηρός πάγος). Στο βόρειο καλοκαιρινό ημισφαίριο το διοξείδιο του άνθρακα εξαχνίζεται τελείως, αφήνοντας ένα στρώμα από παγωμένο νερό. Γενικά δεν φαίνεται να υπάρχει καμιά ιδιαίτερη σεισμική δραστηριότητα στον Αρη, ενώ το μαγνητικό του πεδίο είναι πολύ αδύνατο και φτάνει τα 2 μόνο χιλιοστά του γήινου, αν και η παλαιότερη ηφαιστειακή του δραστηριότητα "προδίδει" την ύπαρξη στο παρελθόν ενός καυτού ρευστού πυρήνα.

Παρ` όλο που σήμερα η αρειανή επιφάνεια δεν διαθέτει καθόλου νερό, υπάρχουν ιδιαίτερα εμφανή ίχνη διάβρωσης από τη ροή στο παρελθόν τεράστιων ποταμών σ` όλες σχεδόν τις περιοχές της επιφάνειάς του. Εκατοντάδες χαρακτηριστικά μοιάζουν με ξερές κοίτες ποταμών, μερικά μάλιστα εκτείνονται σε μήκος 150 και άνω χιλιομέτρων. Υπάρχουν ενδείξεις κατακλυσμιαίων βροχών: ξερά κανάλια πλάτους 5 χιλιομέτρων και αμμουδιές παρόμοιες μ` εκείνες των γήινων ποταμών. Γι` αυτό ένα από τα κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντα των ειδικών είναι και η εξέταση του τρόπου με τον οποίο δημιουργήθηκαν τα χαρακτηριστικά αυτά, καθώς και ο λόγος για τον οποίο χάθηκαν όλες αυτές οι ποσότητες νερού.

Αρκετοί επιστήμονες σήμερα ελπίζουν ότι ο Αρης πιθανόν να φιλοξενεί σε κάποιο μέρος του κάποια υποτυπώδη, τουλάχιστον, μορφή ζωής. Ιδιαίτερα μάλιστα, μετά από τις έρευνες που ανακοίνωσε η ΝΑΣΑ τον Αύγουστο του 1996 για την ύπαρξη ορισμένων χαρακτηριστικών που μοιάζουν με απολιθώματα μονοκύτταρων οργανισμών σ` έναν μετεωρίτη που προέρχεται από τον Αρη. Γιατί πριν από 16 εκατομμύρια χρόνια ένας μεγάλος αστεροειδής συγκρούστηκε με τον Αρη και εκτίναξε στο διάστημα διάφορα υλικά, μεταξύ των οποίων και ένα μεγάλο κομμάτι που περιτριγύριζε το διαπλανητικό μας χώρο, μέχρις ότου η βαρύτητα της Γης το προσέλκυσε προς την επιφάνεια του πλανήτη μας, όπου και έπεσε πριν από 13.000 χρόνια στην Ανταρκτική. Ο μετεωρίτης αυτός που ζυγίζει δύο περίπου κιλά βρέθηκε από μια εξερευνητική ομάδα το 1984 και εκτιμήθηκε εξ αρχής ότι προέρχεται από τον Αρη, λόγω του ότι η σύσταση των υλικών του είναι παρόμοια με τη σύσταση των πετρωμάτων του κόκκινου πλανήτη. Αν οι περαιτέρω μελέτες αποδείξουν την πραγματικότητα των πρώτων εκτιμήσεων, τότε η έρευνα για την αναζήτηση υποτυπωδών μορφών ζωής στον κόκκινο πλανήτη θα πάρει αναμφισβήτητα την πρώτη θέση στους στόχους των σχεδιαζόμενων αποστολών στον Αρη και τους δορυφόρους του.

ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ © 2007Λ. Συγγρού 387 - 175 64 Π.ΦΑΛΗΡΟ - Τηλ: 210 9469600 - Fax:210 9417372 - Email:admin@eugenfound.edu.grΌροι ΧρήσηςΔικαιώματα